Het interessant, opkomend makerscollectief Girls in Woods imponeert met indringend fysiek theater over de manosfeer.
To Kill Marilyn Monroe
Een dialoog tussen een tienermeisje & Marilyn Monroe
Meisjes moeten zo snel mogelijk een vrouw worden. Vrouwen moeten zo lang mogelijk een meisje blijven. In To Kill Marilyn Monroe ontmoeten een tienermeisje van nu en Marilyn Monroe elkaar. Een oudere, geestige Marilyn, die zich door tijd, algoritmes en pixels heen heeft ontwikkeld. Een Marilyn die terug kan kijken op haar eigen leven én naar de wereld nu.
Bijna honderd jaar na haar geboorte groeien meisjes op in een radicaal andere wereld. En toch herkent Marilyn veel. Het meisje zoekt houvast bij haar; hoe controleer ik mijn (online) beeltenis optimaal, hoe regisseer ik die blik van buitenaf? Langzaam kantelt hun verhouding. Het meisje laat zich niet alleen onderwijzen door Marilyn. Ze spreekt haar tegen. Waarom zou haar generatie een vrouwbeeld moeten erven waar ze nooit om heeft gevraagd?
Dan heeft Marilyn uiteindelijk zelf een vraag; mag ik dan eindelijk sterven? Kan een meisje een icoon bevrijden? Kunnen ze elkaar bevrijden?
Marjet Moorman: ‘Ik zag bij mijn eigen dochter rond haar elfde het moment waarop het bewustzijn van haar lichaam veranderde. Alsof ze zichzelf van de een op andere dag van buitenaf bekeek. Het raakte me, alsof ze een deel van haar vrijheid verloor.
Marilyn Monroe fascineert mij al heel lang. Omdat ze niet alleen slachtoffer was van de male gaze. Ze doorzag die blik en de tijdgeest en leerde haar beeltenis met enorme intelligentie, discipline en ondernemerschap te controleren. Het personage Marilyn Monroe was deels haar eigen creatie. Het gaf haar macht en maakte haar tegelijkertijd gevangen. Ze vocht voor eigenaarschap over carrière en lichaam.
Meisjes van nu leren steeds jonger hun lichaam van buitenaf te bekijken. Rond hun twaalfde beginnen beauty- en skincare-routines, online worden lichamen voortdurend beoordeeld, geoptimaliseerd door influencing, filters en algoritmes. Hoe doorzie je dit en houd je eigenaarschap over je lichaam?
In die parallel ontstond voor mij deze ‘onmogelijke’ dialoog; ontroerend, onthullend en uiteindelijk bevrijdend.’
Na het succesvolle I Am Andrew over de invloed van de online manosphere op een jonge man, onderzoeken Girls in Woods en schrijver/regisseur Marjet Moorman opnieuw hoe beeld- en online cultuur onze verlangens, lichamen en identiteit beïnvloeden.
Vanuit een vrouwelijk perspectief maakt Girls in Woods toegankelijke, sterk beeldende voorstellingen waarin actuele culturele fenomenen worden verbonden aan persoonlijke relaties. Met humor, nieuwe tekst en veel beweging. Schrijver Marjet Moorman werd in 2025 genomineerd voor de vertaalprijs met haar tekst Stille Zonde/ The Dirty Work.
Deze informatie is tijdelijk en niet voor extern gebruik.
