Orgasmagoria is een videowerk over de wereld van webcamseks.
Negen (online) sekswerkers fungeren als verhalenvertellers. Vanuit hun slaapkamers fantaseren ze over de klant, de toeschouwer die vanuit het donker toekijkt. De bezoeker kan zich niet langer verschuilen in de veilige positie van anonieme consument. De performers keren de gebruikelijke blik om, ze kijken terug.
De film heeft een lange duur en wordt als een doorlopende film vertoond. Er is geen vast begin of einde; bezoekers bepalen zelf wanneer zij binnenkomen, hoe lang ze blijven en wanneer zij weer vertrekken. Die vrijheid is een wezenlijk onderdeel van de dramaturgie van het werk. De installatie verwijst naar de ervaring van een bezoek aan een pornobioscoop in de jaren zeventig en tachtig: een collectieve, semi-clandestiene omgeving voor een vorm van verlangen- die tegenwoordig vooral individueel wordt beleefd, achter een persoonlijk scherm.
Websites als ‘Chaturbate’ maken een miljardenwinst door het grote aantal modellen dat overal in de wereld hun masturberende lichaam te gelde maakt. Vooral in Colombia, de Filippijnen en Roemenië is het een groeimarkt.
Wanneer klanten zich in het Mondiale Noorden bevinden en performers in het Mondiale Zuiden, kan de ontmoeting bestaande imperiale en geracialiseerde machtsverhoudingen reproduceren. De performer dreigt zo te veranderen in een op afstand bestuurd lichaam, beschikbaar om te worden bekeken en weer afgedankt door iemand wier anonimiteit beschermd blijft.
Toch zou het te eenvoudig zijn om de performers uitsluitend als slachtoffers te beschouwen. Veel cybersekswerkers zijn bekwame ondernemers, dramaturgen van verlangen en experts in het gedrag van online consumenten. Zij weten als geen ander hoe mensen zich gedragen wanneer ze denken dat niemand hen ziet.
Orgasmagoria is daarom geen moralistisch werk over uitbuiting, noch een viering van technologische bevrijding. Het is juist geïnteresseerd in de tegenstrijdigheid zelf. Cyberseks kan inkomen, autonomie, veiligheid en de mogelijkheid tot zelfontwerp bieden. Tegelijkertijd kan de ongelijkheid, eenzaamheid, objectivering en koloniale fantasieën reproduceren. Het werk kijkt naar deze wereld van binnenuit, geleid door degenen die de mechanismen ervan het beste begrijpen.
“Gouden Kalf voor digitale cultuur” — Nederlands Film Festival 2023, voor Dear beloved friend
