Theatermaker Minou Bosua ontwikkelt een nieuwe muzikale viering over rouw, verdriet en troost. Ze laat zich inspireren door de mythe van Orpheus, de beroemde opera Orfeo en Euridice van Gluck en door verschillende culturen die de liefde na de dood laten voortleven.
Met een grote glimlach en in een open dialoog neemt Minou haar publiek mee door het ongemak van een leven met de doden. Een meeslepend muzikaal ritueel; bloedserieus, hartverwarmend en vol humor tegelijkertijd. Dit lied van verdriet wordt een omgekeerde Orpheus-mythe: we kijken niet achterom uit wantrouwen, maar gaan vooruit, in het volle vertrouwen dat de doden met ons meelopen.
We krijgen er allemaal mee te maken; dood, afscheid en rouw. In een maatschappij waar de maakbaarheid van het leven en het nastreven van geluk centraal staan, gaan we echte rouw vaak uit de weg. Op de schoorsteenmantel van Minou staan de urnen van Vader, Moeder en Broer te verstoffen. Wat een armzalige plek voor de mensen die we eens koesterden.
In Orpheus: lied van verdriet geven we degenen die we verloren een nieuwe plek. Hoe houden we ze levend, zodat zij ons leven rijker maken? Tijdens het ontwikkelproces dompelt Minou zich onder in zeven rouw- en herinneringsrituelen van culturele gemeenschappen. Ze viert feest met de Ghanese Ga Akan gemeenschap, zingt mantra’s met de Hindi en leert spreken met de doden in Winti-rituelen. Niet het afscheid staat centraal, maar het onderhouden van een levende relatie met de doden.
In iedere stad vertolkt een andere gastmuzikant de rol van Orpheus; met zijn of haar eigen verhaal en repertoire. De gesprekken worden op dit moment gevoerd met oa. Marlijn Weerdenburg, Monic Hendrickx, Valentina Toth, Marcel Musters, Marion Bloem, Meral Polat, Damani Leidsman, Eelco Smits. Iedereen is tot nu toe enthousiast.
MINOUX is een ruimhartige theaterorganisatie onder artistieke leiding van Minou Bosua. MINOUX brengt cabaret samen met documentaire, film, muziek theater en beeldende kunst.
Deze informatie is tijdelijk en niet voor extern gebruik.