Badgasten
Badgasten is een bruisend theatraal gesprek, zoekend naar antwoorden op de vragen van deze tijd.
K-I-D-S is een documentaire voorstelling van Amber Docters van Leeuwen over jongeren voor wie wachten een structureel onderdeel is van hun leven. Zij wachten op een verblijfsstatus, veiligheid, een thuis of een stabiele leefsituatie en hebben nauwelijks invloed op wanneer hun werkelijkheid verandert.
Juist deze jongeren kunnen binnen de systemen waarvan zij afhankelijk zijn gemakkelijk onzichtbaar worden. Er wordt gesproken over opvang, migratie, jeugdzorg en bestaanszekerheid, maar veel minder gehoord hoe het is om jong te zijn terwijl anderen beslissen over de omstandigheden waarin je opgroeit. K-I-D-S brengt hun perspectief naar de voorgrond en richt zich op wat tijdens dat wachten vanbinnen gebeurt.
Vier jonge spelers in opleiding gaan met hen in gesprek over hun ervaringen, maar vooral ook over hun dromen, fantasieën, vragen en idealen. Want wanneer de werkelijkheid stilstaat, kan de verbeelding juist in beweging komen. We kennen allemaal het afdwalen tijdens het wachten: dagdromen of in gedachten ergens anders zijn. Voor jongeren die langdurig in onzekerheid leven, krijgt die verbeelding een andere urgentie.
Hun opgenomen stemmen vormen het hart van het geluidsontwerp die niet ondersteunend werkt maar juist leidend is binnen deze voorstelling. Op de vloer geven de spelers hun verhalen en verbeeldingswerelden vorm met tekst, beeld en fysiek spel. Zo ontstaat een zintuiglijke wereld waarin hoorbaar, zichtbaar en voelbaar wordt wat achter systemen gemakkelijk verdwijnt: de binnenwereld van jongeren die wachten op beweging in hun leven.
Amber Docters van Leeuwen is cellist, componist en performer. In haar werk verweeft ze muziek, theater en documentaire en onderzoekt ze geluid als taal, geheugen en denkruimte.
Na haar studie aan het Koninklijk Conservatorium en de Manhattan School of Music verdiepte ze zich in sounddesign, dramaturgie en de performatieve kracht van klank. Vanuit persoonlijke en maatschappelijke vragen creëert ze interdisciplinaire performances binnen haar platform EEFA Projects, zoals Capsule, SOLO#1 en Moving Narrative.
Geluid fungeert bij haar als autonoom narratief, dat ruimte laat voor twijfel, onvoltooidheid en de verbeelding van de toeschouwer.
Deze informatie is tijdelijk en niet voor extern gebruik.
